انگار همیشه فارسی زبان بودم

استاد زبان فارسی دانشگاه دولتی زبان‌های خارجی ایروان، یادگیری زبان فارسی را در سرنوشت خود دانست و گفت: نام من آرمینا است و در کتیبه بیستون اسم من آمده و دردانشگاه نیز رشته شرق شناسی مسیر زندگی ام را به سمت یادگیری زبان فارسی تغییر داد.
به گزارش روابط عمومی بنیاد سعدی، آرمینا سارگیسان از چرایی انتخاب آموزش زبان فارسی و خاطراتش در ایران گفت و ایام دانشجویی در ایران را جزو بهترین روزهای زندگی اش عنوان کرد.
وی با بیان اینکه «زبان فارسی» من را انتخاب کرده، گفت: من دانش‌آموز شاگرد اول دبیرستان بودم و قصد انتخاب رشته گردشگری در دانشگاه داشتم، اما وقتی رئیس دانشگاه معدلم را دید پیشنهاد کرد یکسال رشته شرق شناسی، که بهترین رشته دانشگاه بود، بخوانم و اگر نپسندیدیم، ترم دوم تغییر بدهم اما وقتی حروف الفبای فارسی را یاد گرفتم، علاقه شدیدی به آن پیدا کردم.
این استاد زبان فارسی ارمنستانی درباره اینکه آیا از انتخاب رشته زبان فارسی راضی است، یا خیر، با صراحت گفت: بله، تصور نمی‌کنم غیر از این باشد و چنین حسی دارم که انگار همیشه فارسی زبان بودم و الآن که مرور می‌کنم، فکر می‌کنم در دوران تحصیل در ایران و شهر اصفهان بهترین دوستان را پیدا کردم که هرگز فراموش نمی‌کنم و من اینجا مانند ایران دوستی که بتوانم نام آن‌ها را دوست بگذارم، ندارم. درست است که خیلی درگیرم و نمی‌توانم سراغ دوستان ایرانیم را بگیرم، اما همیشه دعاگوی آنها هستم و برای همه آرزوی موفقیت دارم.
سارگیسیان با اشاره به اینکه دوستان اصفهانیش میزبانان خوبی بودند و در تمام مراسم‌ها و اعیاد او را دعوت می‌کردند، گفت: چهل روز مهمان یک خانواده شهید بودم و بیشتر با آنها رفت و آمد داشتم. من شب یلدا زیر کرسی کنار آنها بودم و تمام آداب و رسوم را از آنها یاد گرفتم و با آنها به مراسم سالگرد شهیدان می‌رفتم و به طور کلی بودن کنار این خانواده حس عجیبی برایم داشت و احساس غریبه بودن با آنها نداشتم.
این استاد دانشگاه والری بریوسوف، که می‌تواند فارسی را با لهجه شیرین اصفهانی صحبت کند، درباره ارتباط با ارمنی‌های منطقه جلفای اصفهان گفت: در دوران دانشجویی بسیار مشغول بودم چون همزمان با تحصیل در دوره دکترا، در دانشگاه تدریس می‌کردم و فرصت زیادی برای ارتباط با ارمنی‌های ایران نداشتم اما با یک خانم ایرانی - ارمنی رفت و آمد داشتم و به جز این، دوستان دیگری در خوابگاه پیدا کردم که خیلی دوستشان دارم. علاوه بر این نیز، یک دوست اصفهانی دارم که وقتی با او صحبت می‌کنم، لهجه او را می‌گیرم و می‌توانم راحت اصفهانی صحبت کنم.
پایان خبر