ادبیات فارسی نشان دهنده صلح طلبی ایرانیان است
به گزارش روابط عمومی بنیاد سعدی، نشست «نقش زبان فارسی در دیپلماسی عمومی و وضعیت زبان فارسی در جهان» با حضور فرهاد پالیزدار، معاون بینالملل بنیاد سعدی و رایزن پیشین کشورهای ترکیه، ارمنستان، هندوستان و ژاپن، حسنیوسف فیضبخش، نویسنده و روزنامهنگار تاجیکی، فلیحه زهرا کاظمی، استاد زبان فارسی دانشگاه بانوان لاهور پاکستان و موسس کرسی فردوسی در دانشگاه لاهور و علیاشرف شبستری، از سفیران پیشین ایران در تاجیکستان و رئیس انجمن دوستی ایران و تاجیکستان در محل سرای ملل سیویکمین دوره نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران برگزار شد
فرها پالیزدار معاون امور بین الملل بنیاد سعدی در این نشست گفت: 340کرسی زبان فارسی در 62 کشور جهان وجود دارد و بالغ بر 300 استاد زبان فارsی در سراسر جهان به تدریس مشغول هستند.
وی همچنین تعداn موسسه های فعال در امر آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان در داخل ایران را 30 موسسه عنوان کرد.
پالیز دار سپس با معرفی حسن یوسف فیض بخش آثار به عنوان یکی از نویسندگان مطرح تاجیکستان، تریبون را به ایشان واگذار کرد.
این نویسنده، روزنامه نگار و مردم شناس تاجیکستانی سخنان خود را با درود به دوستان اهل دل آغاز کرد و گفت: آرزوی دیرینه که از بچگی در قلب خود می پروردم و دیدن ایران بزرگ بود اکنون برای اولین بار میسر شده است. ما تاجیک ها از بچگی درباره ایران، افغانستان و در مجموع منطقه خراسان بزرگ قدیم دانش می گیریم.
وی ادامه داد: من نقاط بسیاری از جهان را گشته ام اما در عمر 69 ساله خود وقتی چند روز پیش به ایران آمدم احساس کردم به شهر و کشوری آمدمکه برای من بیگانه نیست با آنکه برای نخستین بار است که به ایران سفر می کنم. کشورهای ایران، تاجیکستان و افغانستان هم خون، برابر، همزبان، هم فرهنگو حتی با آنچه در این چند روزمشاهده کردم هم چهره نیز هستند.
این نویسنده تاجیکی همچنین در خصوص نقش زبان در دیپلماسی عمومی گفت: در این نمایشگاه کتاب نمایندگانی از 70 کشور حضور دارند و در مجموع این ده روز 5 میلیون نفر از ایننمایشگاه بازدید می کنند و شاید بیش از 2 میلیون کتاب خریداری می شود که 90 درصد این کتاب ها به زبان فارسی است. این حضور گسترده نقش موثری در دیپلماسی عمومی دارد.
وی در همین خصوص توضیح داد: کتاب نهتنها بهترین یار و مهمترین بخش است بلکه در پندار من باعث بههمآوری نسلها و انسانها، نزدیککردن قومها و وسیله برقرار ارتباط بین کشورهاست. که این هم یکگونه دیپلماسی محسوب میشود. یکی از رسالتهای کتاب در مسئله نزدیکشدن فرهنگها ادبیات، و اهل قلم است که خیلی موثر و ماندگار است.
فیض بخش ادامه دارد: در زبان فارسی شعری داریم با عنوان ما برای وصل کردن آمدیم نی برای فصل کردن آمدیم همین شعر تاثیر مهمی در دیپلماسی عمومی دارد و فرهنگ فارسی زبانان را نشان می دهد.
این نویسنده و رزونامه نگار تاجیکی در پایان گفت: اگر زبان فارسی و شاخههای دیگر آن نظیر تاجیکی و دری نباشد نمیتوان بین کشورهایی که زبان فارسی در آنها مشترک است همدلی ایجاد کرد که خوشبختانه زبان فارسی این امکان را فراهم کرده و این هم نوعی دیپلماسی عمومی است و نقش بزرگ زبان فارسی را مشخص میکند بدبختانه میلیونها انسان هستند که نمیتوانند باز زبان خودشان صحبت کنند و ما و شما بندگان خوشبخت هستیم که زبان خودمان را داریم.
توجه ویژه به فردوسی در دانشگاه لاهور پاکستان
فلیحه زهرا کاظمی، استاد دانشگاه و رئیس کرسی زبان فارسی دانشگاه بانوان لاهور ضمن بیان اینکه 10 سال قبل در نمایشگاه کتاب تهران شرکت کرده و در حال حاضر شاهد پیشرفت فراوان آن است گفت: شهر لاهور یکی از معروفترین و فرهنگیترین شهرهای پاکستان است ما در آنجا سه دانشگاه داریم که هر سه آن زبان فارسی تا مقطع دکتری وجود دارد و تدریس میشود. از سال 2008 دوره لیسانس و فوقلیسانس به کمک اساتید ایرانی و تقریبا سهسال پیش مجوز کلاس دکتری و آموزش زبان فارسی در لاهور را گرفتیم.
کاظمی در ادامه گفت: ما در دانشگاه لاهور کرسی فردوسی را داریم و فعالیتهایی در رابطه با ارائه شاهنامه و چاپ آن به زبان دری داشتهایم همچنین میتوانم ادعا کنم که تندیسی که از فردوسی در دانشگاه داریم و توسط یک هنرمند پاکستانی ساخته شده شاید در هیچ جای ایران وجود نداشته باشد و طی بازدیدهایی که از آن شده تعجب همگان را برانگیخته است.
استاد دانشگاه بانوان لاهور ضمن بیان اینکه ما دو کارگروه زبان فارسی در دانشگاه لاهور داریم از فعالیتهایی که در این گروه انجام دادهاند سخن به میان آورد، فعالیتهایی که بنیاد فردوسی به آن پرداخته را تشریح کرد، کتابهای خود را معرفی کرده و گفت: در دانشگاه ما شاید کسی حافظ، سعدی و خیام را نشناسد ولی فردوسی را همه بسیار خوب و حتی شاید خیلی بیشتر از خود ایرانیها میشناسند. ما در دانشگاه مجلهای به نام آناهیتا به زبان فارسی منتشر کرده ایم.
او در پایان گفت: ما به اندازه توان خود زبان فارسی و فرهنگ ایرانی را در پاکستان آموزش و گسترش دادهایم و برای فردوسی فعالیتهای فراوانی انجام دادهایم که ادامه این فعالیتها به حمایت کشور و دولت ایران نیاز دارد. همچنین ما از ایرانیها توقع داریم که همانطور که ما فردوسی را گرامی داشتهایم آنها هم برای اقبال لاهوری چنین کاری انجام دهند.
علیاشرف شبستری از سفیران پیشین ایران در تاجیکستان و رئیس انجمن دوستی دو کشور ایران و تاجیکستان، آخرین سخنران این نشست درباره وضعیت زبان فارسی در جهان و نقش آن در دیپلماسی عمومی گفت: ما در کشورهایی مثل تاجیکستان، پاکستان و افغانستان خیلی احساس غریبی نمیکنیم. که این به خاطرپیچیدگی فرهنگی ما با یکدیگر و اشتراکات ادبی، زبانی و... است. در نتیجه ما نسبت به مردم این کشورها احساس خواهر و برادری داریم.
میان ایران، افغانستان، تاجیکستان و پاکستان مرزهای فرهنگی وجود ندارد
شبستری ضمن تعریف خاطراتی از حضور خود در تاجیکستان و پاکستان و درباره احساس نزدیکی که بین آنها وجود داشته، اضافه کرد: ما با باجیکستان اشتراکات زیادی داریم. حتی در دعاها و احترام به اهلبیت، انتخاب اسامی برای فرزندان و خیلی چیزهای دیگر شبیه به همدیگر هستیم. این درست است که در قالب دولتها و ملتها بین کشورهای ایران و تاجیکستان و... فاصله و مرز است اما فرهنگ مرز نمیشناسد و ما از نظر فرهنگی بسیار به هم نزدیک هستیم.
رئیس انجمن دوستی کشور ایران و تاجیکستان در ادامه گفت: اینکه در یک کشور دیگر مجسمه فردوسی ساخته میشود و جوانانی با آثار و فرهنگ ایرانی تربیت میشوند، نشانگر این است که ما در ایران وظیفه سنگینی برعهده داریم . من اینجا صریحا از خودمان انتقاد میکنم که در بحث فرهنگمان خیلی کم کار کردهایم، در صورتی که ما ادبیات، پیشینه و فرهنگ غنی و مهمی داریم که جای کار فراوانی دارد.
سفیر سابق ایران در تاجیکستان با بیان آنکه باید فرهنگ و ادبیات مان را به دنیا معرفی کنیم گفت: اگر ادبیات خود را به درستی معرفی کنیم جهانیان متوجه می شوند که ایرانیان دنبال صلح هستند همچنان که سعدی گفته است تو که از محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهند آدمی. سعدی از تمام انسان ها نام می برد و به مسلمان یا نژاد خاصی اشاره ندارد. مسائلی که سعدی قرن ها پیش در اشعارش بیان کرده است در ادبیات غرب 200 سال پیش کشف و مطرح شده است.
وی در ادامه به فعالیتهای انجمن دوستی ایران و تاجیکستان اشاره کرد و گفت: واقعیت این است که در ایران، در رابطه با تاجیکستان کم فعالیت شده است. باید به شناخت بیشتر آن توجه داشته باشیم و همت بگذاریم. معتقدم که بدون بستر فرهنگی کار دیپلماسی معطل میماند و این از اهمیت دیپلماسی فرهنگی است. اگر توانستیم در جایی روابط و تعامل فرهنگی داشته باشیم، دیپلماسی موفق هم داشتهایم. کاری که در نمایشگاه کتاب و در همین سرای ملل صورت میگیرد یک دیپلماسی فرهنگی و عمومی است.
سیویکمین دوره نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران تا 22 اردیبهشت در مصلای بزرگ امام برپاست.
پایان خبر


نظر شما :